يك را بطور آتى تصريح و بيان نموده‌اند : زمزم : اگرچه مورّخين اسلاف روايت مىكنند كه زمزم به معنى آن است كه آهسته آهسته سيلان كن و اين سبب تسميهء اوست ؛ و ليكن اين روايت چندان اعتبار ندارد . بنا به قول اقواى اقوال علما كثرت آب بئر مذكور سبب تسميهء آن به زمزم شده است به اين تقدير زمزم اسم آن آب نبوده ، اسم بئر زمزم است . همزه : همزه به معنى زدن است ، چون حضرت جبرئيل پاشنه و على قول جناح خود را به زمين زده و سبب ظهور آن آب گرديد لهذا آن را به همزه نيز مسمّى نمودند . هزمة جبرئيل : هزمه به معنى عمق پيدا كردن است ، وجه تسميه‌اش اين است كه جناح جبرئيل زمين را تعميق نموده و جهت ظهور آن شد . ظبيه : وجه اطلاقش تشبيه حفيرهء بئر است به انبان . طيّبه : وجه تسميهء او ظاهر است . بره : سبب تسميهء او آن است كه انفجار او براى ابرار است . عصمه : اعتصام و اختفاى اوست از فجّار . مضنونه : منافقين نمىتوانند از شرب او سيراب شوند . شبّاعة العيال : اهل جاهليّه اولاد و عيال خود را به آن ماء مبارك سير مىكردند . عونه : كذلك اهل جاهليّه آن آب صاف و شفّاف را براى اولاد و عيال خود ممدّ و معاون اتّخاذ كرده بودند ؛ زيرا كسانى كه در ايّام جاهليّه گرسنه مىماندند آب زمزم نوشيده سير مىشدند . سقياء اللّه اسماعيل : وجه تسميه‌اش آن است كه چون در مكّهء مكرّمه جز او آبى نيست ؛ لهذا خداى بىهمتا به واسطهء آن آب مبارك حضرت اسماعيل را مشروب و اسقا